dün birlikteliğimizin 10.ayıydı.....
kimsenin yoklğu bu kadar korkutmazdı beni.Kendimi zor günlerin adamı görürdüm ya, hiçbir güçlüğün beni,bırak yıkmayı,sendeletmeyeceğini bile düşünürdüm ....
Oysa şimdi yarımım.Ve sen böylesine uzakken benden,hiçbir zaman tam olmayacağımı da biliyorum.
''Tasalanma'' diyeceksin,tasalanmayayım;ama,kendime bakıyorum da bir kaç umut kırıntısı dışında hiçbir şey göremiyorum.
Nerede olduğunu bilmek ya da döneceğin umuduyla yaşamakta kandırmıyor beni.
Her sabaha sensiz uyanmaktan,her günün sensiz geçmesinden korkuyorum artık.Bu yüzden uyanmak istemiyorum 'uyuduğum uykuları'....
Ve geceler...Ne yıldızları görüyorum ne gecenin sesini duyabiliyorum.Saniyelerin ne kadar uzun olduğunu görüp şaşırıyorum.
Bildigim bütün hasret şarkılarını art arda ekleyip söylüyorum.Sesimi kendim bile duymuyorum.....
Senden bir iz göreceğim diye sokaklara çıkmıyorum artık.Bu kentin her yerinde sen varsın biliyorum .
Yaşamaksa yaşıyorum elbette .Şairin dediği gibi'' Senden uzak olduktan sonra nerede olsa yaşıyor insan.''
Yokluğunu kabul etmek böylesine zorken hiç olmama ihtimalini düşünemiyorum bile :(
Bekleyeceğim seni.Zor olacak,çok zor olacak;ama,bekleyeceğim....
Bu yarım yüreğin diğer yarısı,yani sen....sen de bekle beni ....
seni seviyorummmmm :(
|
